Rake vragen van psycholoog

Ik heb een nieuwe psycholoog en wow wat stelt ze rake vragen! Mijn sociaal psychiatrisch verpleegkundige ging met een andere doelgroep werken en dus kwam ik bij iemand anders. In dit geval een psychologe. En wat ben ik daar blij mee!

Meer geconfronteerd

Mijn spv-er was echt een super leuk mens, maar ik ben toch wel heel blij met deze nieuwe psycholoog. Ik heb het gevoel dat ze meer een “zwaargewicht” is.

Ze luistert echt super goed, komt snel tot de kern en stelt hele rake vragen. Best confronterend, maar erg waardevol en nuttig. Zo krijg ik veel meer en sneller inzicht in waar ik mee bezig ben of waar ik mee vast loop.

Getroffen

Ik denk dat ik het echt getroffen heb met haar. Niet iedere psycholoog is zo scherp. Omdat ik me zo gehoord en gezien voel door haar kan ik de scherpe en rake vragen goed aan. Ze weet alles perfect te doseren.

Lucky me dus! Het gaat sowieso nog steeds goed met me. Alles loopt lekker. Ik ga wekelijks naar mijn GGZ psycholoog, ben goed bezig met mijn medicatie (die slik ik trouw), mijn jongste dochter gaan 2 dagen per week naar de gastouder zodat ik kan bijtanken en therapie kan volgen, krijg hulp vanuit de WMO om alles nog beter op een rijtje te krijgen en ik volg mijn persoonlijk leefstijlplan

Ik begin hoop en vertrouwen te krijgen dat een stabiel leven voor mij misschien tóch is weg gelegd!

Persoonlijk leefstijlplan

Er is een tof en waardevol boek op mijn pad gekomen en dat wil ik hier graag delen: Persoonlijk Leefstijlplan, van Richard de Leth. Ik luister al een tijd naar de 100% inspiratie podcast van Thijs Lindhout (ook een aanrader!) en daar kwam een podcast voorbij met de naam: “Richard de Leth over de oorzaak van 8,2 miljoen chronisch zieke Nederlanders.”

“We worden steeds zieker, moeier, prikkelbaarder en dikker” zegt Richard de Leth. “Er zijn 8,2 miljoen Nederlanders chronisch ziek.” Wat? Zoveel? Ik schrok me rot toen ik dat hoorde. Een verandering van onze leefstijl is drastisch nodig.

Van podcast naar boek

Ik was nieuwsgierig naar de oorzaak van zoveel chronisch zieken. Ook omdat ik natuurlijk een bipolaire stoornis heb en zelf chronisch ziek ben. Het was een SUPERINTERESSANTE podcast! Met heel veel waardevolle informatie en tips.

In de podcast verwees hij naar zijn nieuwe boek: Persoonlijk Leefstijlplan. Ik wilde zelf ook wel een persoonlijk leefstijlplan en kon me helemaal vinden in zijn visie. Dus bestelde ik via bol.com de ebook variant. En wat ben ik blij met de aanschaf van dit boek!

Investeer in jezelf

Richard de Leth helpt je een persoonlijk leefstijl plan te creëren aan de hand van zijn vier gezondheidspijlers: gezonde voeding, regelmatig bewegen, diepe ontspanning en mindset.

In het eerste deel van het boek gaat hij in op het thema “investeren in jezelf” en wat je écht gelukkig maakt. Maar ook op de “waarom” vraag. Waarom wil je aan je leefstijl werken? Waarom wil je gezonder worden? Als je geen duidelijke waarom hebt, wordt het lastig om je huidige (wellicht nog niet zo gezonde leefstijl) aan te passen. Hij legt ook uit wat de invloed van je hersenen (je oerbrein en je mensbrein) is op je geluk. Heel interessant om te lezen en ook om te reflecteren.

Tien leefstijlregels

In deel 2 gaat hij in op zijn tien leefstijlregels. Dit zijn ware gamechangers! En heel makkelijk toepasbaar! Ze sluiten aan bij zijn vier leefstijlpijlers: Gezonde voeding, regelmatig bewegen, diepe ontspanning en mindset.

Ik zal hieronder de tien leefstijlregels benoemen en nader toelichten:

Voeding:
1.Doorbreek je voedingspatroon (eet gevarieerd, vooral: eet minder brood en veel meer groente!)
2.Eet minder én minder vaak (eet maximaal drie keer per dag. Sla af en toe een maaltijd over (intermittent fasting))
3.Drink veel water in één keer (drink niet de hele dag door, drink liever 3x per dag (niet tijdens het eten) 3 grote glazen water)
Beweging:
4.Beweeg vóórdat je ontbijt (al is het maar 5 minuutjes)
5.Vermijd lang stilzitten (beweeg ieder half uur eventjes. Ga bijvoorbeeld boven naar het toilet zodat je de trap moet nemen.)
Ontspanning:
6.Varieer je omgevingstemperatuur (begin een paar seconden met een koude douche, zet je verwarming lager)
7.Slaap minimaal zeven uur (slaap is cruciaal. Liever na 20.00 geen schermen meer aan)
8.Zorg voor diepe ontspanning (denk bijvoorbeeld aan mediteren, yoga, wandelen)
Mindset:
9.Visualiseer je creativiteit (wees pro-actief in plaats van reactief. Zie voor je hoe je het hebben wil.)
10.Wees kritisch op de selectie van je vriendengroep/ de mensen aan wie je je tijd besteedt (besteed geen, of zo min mogelijk, aandacht aan mensen die je energie kosten en meer tijd aan mensen die je energie geven.)

Wil je weten wáárom deze tien leefstijlregels zo belangrijk zijn? Lees dan het boek! Ik dacht iedere keer bij zijn onderbouwing: Aha! Zit dat zo! Het is eigenlijk allemaal heel logisch, maar helaas weten veel te veel mensen dit nog niet. Hopelijk komt daar snel verandering in!

Jouw persoonlijk leefstijlplan

In deel 3 neemt Richard je aan de hand en ga je echt een op maat gemaakt leefstijl plan maken. Je moet aangeven met wel thema je aan de slag wil, zoals bijvoorbeeld: afvallen, meer energie, darmklachten, beter slapen, hoger libido of (en die koos ik) betere stemming.

Daarna ga je in drie fases een super concreet en goed vol te houden leefstijlplan maken, wat is toegespitst op jouw leven en wensen. Echt heel cool!

Aan de slag

Ik ben inmiddels met mijn persoonlijk leefstijlplan aan de slag en voel me erg goed bij. Ik heb nu al meer energie en voel me stabieler. Natuurlijk komt dat ook doordat mijn lithium nu beter is afgesteld, maar ik merk ook zeker dat Richard zijn leefstijlregels me helpen. Het geeft me een gezond gevoel! Ook fijn dat mijn gezin zo gezonder kan worden.

Je kunt Richards boek “Persoonlijk Leefstijlplan” bestellen via bol.com of via Richard zijn eigen website: www.oersterk.nu

Liever eerst meer horen over/ van Richard? Check dan op www.soundcloud.com alle podcasts die er met hem te vinden zijn. Gebruik in de zoekfunctie: Richard de Leth. De 100% inspiratie podcast, Michael Pilarczyk podcast en Transformatie podcast hebben toffe en leerzame interviews met Richard.

Ik ben benieuwd wat je van Richard zijn werk vindt! Heb je nog vragen? Stel ze gerust!

Stabiel en stressmanagement

Ik ben blij! Sinds woensdag 6 maart slik ik een hogere dosering lithium (1000mg) en voel ik me echt veel beter! Ik schreef al een blog over hoe ik me voel nu ik meer lithium slik.

Donderdag 14 maart belde mijn psychiater om me te vertellen dat mijn lithiumspiegel nu 0,9, in plaats van 0,7, is. En daar gedij ik dus goed bij! Ik hou in een moodtracker (daylio) bij hoe ik me voel en sinds woensdag 6 maart zijn alle dagen groen, wat stabiel betekent! Zo’n fijn plaatje om een stabiele grafiek te zien!

Slaapgebrek en stress = destabilisatie

Ik weet dat slaapgebrek en stress mijn grootste triggers zijn voor nieuwe episodes dus ik hou dat goed in de gaten. Ik heb in mijn signaleringsplan staan dat ik na twee dagen slecht slapen slaapmedicatie moet nemen om weer voldoende slaap/ rust te krijgen.

Met stress heb ik ook een plan gemaakt. En vandaag moest ik dat uitvoeren, want ik kreeg teveel stress vandaag. Ik moet een aantal aanvragen en gesprekken doen bij de gemeente volgende week. Ook moet ik mijn/ onze belastingaangifte nog doen. Allemaal dingen waar ik niet goed in ben, me niet stevig in voel en veel stress van krijg.

Stress oplossen

Vandaag werd die stress me teveel. Ik werd paniekerig wakker. Toen heb ik allereerst een oxazepam genomen, om te voorkomen dat mijn hoofd weer op hol zou gaan. Daarna heb ik op een rijtje gezet wat me stress gaf en gekeken naar wat ik zou kunnen doen om meer overzicht en rust te krijgen.

Toen heb ik contact opgenomen met mijn begeleider die ik heb vanuit de WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning). Ik heb gevraagd of hij me wil helpen bij de aanvragen en het verzamelen van alle gegevens die nodig zijn en of hij me wil helpen bij het voorbereiden van het gesprek met de gemeente.

Toen hij ‘ja’ zei, gaf dat al meer rust. Ik heb een afspraak met hem ingepland, en ook gepland wanneer ik mijn belastingaangifte ga doen. Dat doe ik na mijn gesprek met mijn begeleider want dan voel ik me vast steviger bij het doen van de aangifte.

Wel trots op mezelf

Ik ben best wel een beetje trots op mezelf. Normaal gesproken verlies ik mezelf echt heel erg in dit soort dingen en in de stress. Nu dus niet! Ik denk dat de lithium me helpt een helderder hoofd te houden, overzicht te creëren en de juiste stappen te zetten. Volgens mij ben ik echt op weg naar herstel en stabiliteit.

Ik heb weer hoop, hoera!

Lithium weer opgehoogd

Omdat ik helaas nog steeds niet stabiel ben, heb ik in overleg met mijn psychiater mijn lithium dosering opgehoogd van 800 mg naar 1000 mg. Mijn lithium spiegel was 0,7 en donderdag hoor ik wat de nieuwe spiegel is. (Update: spiegel is 0,9! Blij mee!)

Ik merk al wel verschil. Ik voel me weer lichter, rustiger, blijer. Meer mezelf! Dat had ik vorige keer ook toen ik de lithium verhoogde, maar helaas zakte ik toen toch weer terug. Dat gebeurt nu hopelijk niet.

Hoofd niet zo op hol

Wat ik vooral merk is dat mijn hoofd niet meer zo op hol slaat en niet meer doomdenkt. Een paar voorbeelden: gisteren kreeg ik vervelend nieuws over het werk van mijn man en daarna ging er even wat mis (er viel een beker drinken van de kids over de bank). Normaal gesproken vliegt de paniek me dan aan, mijn hoofd maakt het veel erger dan het is, ik krijg een loop van nare gedachten en de stress gaat door mijn lijf.

Dat had ik gisteren dus niet. Ik hoorde het nieuws en schrok even. Ik zette me schrap voor de loop met rotgedachten en het angstige gevoel. Maar het kwam niet! Ik hoorde mijn hoofd denken: “Oke, dit is heel vervelend, maar het komt wel weer goed.” Wat een verademing en wat een opluchting!

Rust in mijn hoofd = rust in mijn lijf

Toen ging de beker melk om. Daar kan ik normaal gesproken al een heel paniekerig gevoel van kan krijgen. Ja, ik weet hoe overdreven dat is, maar toch gebeurt het helaas…

Aan de buitenkant kan ik best rustig blijven, maar van binnen is alles op hol. Maar dit keer had ik dus eerst dat slechte nieuws gekregen en daarna ging die beker melk om. Weer zette ik me schrap voor de reactie van hoofd en lichaam, maar het ging: “Oh, kan gebeuren. Even opruimen en klaar!” Geen paniek, geen doomdenken, geen op hol geslagen brein. Zo fijn!

Het is heel prettig om die veerkracht te voelen. Dat er iets gebeurt en dat ik er niet meteen zo van slag raak, maar er gewoon mee om kan gaan. Normaal probeer ik mijn gedachten ook om te denken met positieve gedachten en relativeren enzovoort, maar het voelt echt alsof ik op een op hol geslagen paard zit, waarbij niets helpt.

Nu met de ophoging van de lithium voelt het dus alsof ik de teugels weer in handen heb en mijn paard/ brein tot rust komt. Dat ik lekker een stap ritje kan maken en genietend om me heen kan kijken. Dat geeft me een gevoel van veiligheid en vertrouwen. Ik hoop dat deze lijn zich voortzet.

Mezelf kwijt zijn

Waar ben ik toch gebleven? Het voelt alsof ik mezelf kwijt ben. Ik had even het idee dat de lithium werkte want ik voelde me tijdelijk beter, lichter, meer mezelf, met grond onder mijn voeten. Maar nu ben ik toch weer weg gezakt in een donkere, negatieve state of mind.

En dat donkere, negatieve dat is zó niet wie ik ben of wie ik wil zijn! En het pást ook helemaal niet bij wie ik ben. Of bij wie ik denk te zijn.

Niet meer zijn wie ik was

Ik zou mezelf, als ik in goede doen ben, omschrijven als een vrolijk, betrokken, nieuwsgierig en kleurrijk type. Maar het voelt alsof ik die kanten kwijt raak. Alsof ik mezelf kwijt raak. Alsof die depressie steeds meer al het leven uit me zuigt. En alle lol, alle zin, alle kleur, alle dromen.

Ertegen vechten heeft geen zin, want dat maakt het alleen maar erger. Dat weet ik. Maar aaaargh wat is dat MOEILIJK!

Erover praten zou het beste zijn. Dus dat heb ik gedaan. Al mijn dierbaren weten nu van mijn bipolaire stoornis en hoe ik me voel. Dat voelde in het begin als een opluchting. Ik hoefde het niet langer te verbergen.

De keerzijde van bekennen

Maar ik begin het ‘bekennen’ nu ook als een keerzijde te zien. Dat ik mijn diagnose heb gekregen en mijn bipolaire stoornis kenbaar heb gemaakt, maakt dat ie nu wel érg aanwezig is. Alsof hij (ik maak er even een hij van) er altijd is en dat er dus altijd over gepraat moet worden.

Dat erover moeten praten en alles moeten delen is uiteraard mijn eigen overtuiging, maar jemig ik baal er momenteel van! Ik ben er gewoon klaar mee!

Fake it till…

Dus ik dacht: misschien moet ik Amy Cuddy haar TedTalk advies opvolgen: Fake it till you become it.

Dus naar de buitenwereld toe doen alsof ik weer de Rosie ben waarvan ik weet dat ze in me zit. Even geen bipolair gezeik, even niet delen hoe rot ik me voel, even niet ziek zijn. Maar gewoon mijn eigen blije ikje zijn. Ik zeg: rainbows and unicorns and niets aan het handje.

Ik ga het uitproberen. Je hoort hoe het gaat!

Hoe is het met jou sinds je je diagnose hebt gekregen? Heb jij het kenbaar gemaakt? En voel jij je nog jezelf?

Altijd die angst

Één van de naarste dingen aan mijn hersenen is dat ik altijd zo angstig ben. Al zo lang als ik me kan herinneren ben ik heel snel bang voor dingen en maak ik me over van alles en nog wat zorgen. Ik ben wel benieuwd of jij, als bipolaire lotgenoot, dit herkent.

Leven met de rem erop

Het voelt alsof ik niet ten volle durf te leven. Alsof de rem erop zit. Behalve als ik hypomaan ben. Dan durf ik ineens van alles!

Zo boekte ik tijdens een hypomane fase een reis naar Afrika: vier maanden backpacken door Zuid-Oost Afrika, samen met mijn man (die ik toen pas zes maanden kende).

Angstig naar Afrika

Ik had superveel zin in de reis. Totdat ik natuurlijk niet meer hypomaan was. Toen vloog het me aan! Maar ik had mijn huis al onderverhuurd en ik vond dat ik ‘moest’ gaan. Ik wílde er ook zin in hebben. Zoiets doe je waarschijnlijk maar één keer in je leven. Ik baalde dat ik zo bang was. Ik durfde aan niemand te vertellen dat ik zo bang was, want ik schaamde me enorm.

Ik heb een fantastische én een helse reis gehad. Heel bipolair zeg maar. 🙂 Er waren momenten dat ik zó blij was dat ik daar was en dat ik het geweldig vond, maar er waren ook heel veel momenten dat ik doodsbang was en hyperventilerend in een hoekje zat.

Een paar keer overwoog ik naar huis te gaan, omdat ik het niet meer vol hield. Ik raakte op een gegeven moment heel erg down van alle angst en kreeg weer hele nare gedachten. Gelukkig kwamen we toen op een hele fijne plek terecht waar we drie weken zijn gebleven. Daar vond ik weer grond onder mijn voeten en rust, reinheid, regelmaat.

Ik ben blij dat ik de reis gemaakt heb. Het was een onvergetelijke ervaring en ik ben blij dat ik niet het gevoel heb: “Had ik maar…” Bovendien ben ik in Afrika zwanger geworden van onze oudste dochter. Prachtige souvenir! 🙂 Ik heb wel gemerkt dat mijn brein niet goed tegen reizen kan. Veel te onrustig. Echt heel jammer…

Dat angstige gevoel

Dat angstige gevoel had ik niet alleen in Afrika. Ik heb ik dat het grootste gedeelte van de tijd. Het voelt alsof ik een prooidier ben dat op de vlucht is. Ik voel me opgejaagd, gestresst, paniekerig. Ik zie in bijna overal gevaar.

Het begint al als ik wakker word. Ik word meestal wakker met een knoop in mijn maag en alsof mijn hart wordt fijngeknepen. Heel naar. Zodra ik wakker word en dat voel, begint vaak ook mijn hoofd meteen op volle toeren met zorgen maken en piekeren. Over de kinderen, over de financiën, mijn relatie, over familie, vriendinnen enzovoort. En ik zie als een berg tegen de kleinste dingen op. Maar soms is het alleen dat paniekerige gevoel, zonder de malende gedachten.

Dat gaat de hele dag zo door. Soms wordt het zelfs zo erg dat ik een paniekaanval krijg. Dat kan al van hele kleine, simpele dingen zijn zoals boodschappen doen of een verjaardag. Ik vind dat zó ontzettend K#T… En van angst word ik ook somber en down en uiteindelijk depressief.

Gewoon willen leven

Ik zou zo graag willen dat ik niet zo bang aangelegd was en dat ik gewoon kon leven. Dat het niet zo voelt als een constante strijd met mezelf. Vroeger duwde ik mezelf altijd door mijn angsten heen, omdat ik me niet wilde laten leiden door angst, maar daardoor kwam ik uiteindelijk in een burn out. Dat werkt dus ook niet…

Ik zie vaak mensen die zich meer een roofdier in plaats van een prooidier lijken te voelen. Die niet zo bang zijn aangelegd. Wat lijkt me dat heerlijk! Soms wou ik dat ik mijn brein even kon rebooten naar een brein met minder angsten.

Sinds ik kinderen heb is het erger geworden met mijn angsten. Ik denk door de extra verantwoordelijkheden en doordat ik minder rust/ slaap heb om te herstellen.

Ik slik nu bijna 2 maanden lithium en had gehoopt dat het minder zou worden, maar dat is (nog) niet zo. Ik weet gewoon niet goed hoe ik met dit angstige gevoel om moet gaan. Als je tips hebt, graag!

Volgens mij hebben mensen met een bipolaire kwetsbaarheid vaker erge last van angst. Heb jij veel last van angst? Heb je medicatie die daartegen werkt?

Mooi filmpje over depressie

Tijdens mijn psycho-educatie cursus vandaag vertoonden ze dit filmpje: I had a black dog, his name was depression.

Ik vind het een super mooi filmpje dus wil ‘m graag met je delen. Het toont heel mooi en duidelijk hoe het voelt om met een depressie te leven.

Het filmpje is Nederlands ondertiteld. Veel kijkplezier! Ik lees graag wat je van het filmpje vindt!

 

Wie doet de nachten met de kinderen?

Wie neemt de nachten op zich met de kinderen? Dat is bij ons momenteel een hot item.

Ik was meestal ‘de sjaak’

Normaal gesproken stond ik altijd meteen op. Bij iedere piep of kuch zat ik al rechtop in mijn bed. Mijn man hoorde meestal niks. (Of deed hij alsof hij niks hoorde?! ;-P )

Ik heb bij ons eerste kind twee jaar borstvoeding met bijbehorende nacht voedingen gegeven en die moest ik natuurlijk zelf doen (steeds kolven en fles geven werkte niet…). Bij onze tweede heb ik het een half jaar volgehouden. Dus de nachten waren sowieso voor mij.

Slaapgebrek is een trigger

Maar ik merk dat slaapgebrek me enorm opbreekt. Ik had, ik dacht door mijn medicatie, even een wat stabielere fase, heel fijn! Maar na 3 gebroken nachten is mijn hoofd weer helemaal in de mineur. Met alle nare gedachten van dien. Zelfs de suïcidale gedachten kwamen weer op.

Ik voel me vaak verplicht om de nachten te doen, ook omdat ik er toch wakker van word en mijn man dan door kan slapen.

Ziek worden door slaapgebrek

Mijn Sociaal Psychiatrisch Verpleegkundige merkte echter heel terecht op dat als ík er ’s nachts uit moet ik er echt zíek van wordt en als mijn man eruit moet hij wel chagrijnig en moe kan worden maar hij wordt er niet ziek van zoals ik.

En dus hebben we afgesproken dat hij de nachten doet. Want dat houdt mij stabieler.

Dat hij de nachten doet is er dus de afgelopen 4 nachten bij ingeschoten (omdat ik me toch weer schuldig voelde omdat hij veel ‘klaagde’ dat hij zo moe was en dat het zo zwaar is om de nachten te doen). Maar ja nu zit ik weer met de ellende…

Dus we gaan toch weer over naar een ‘streng regime’ van de nachten voor manlief.

Hoe gaan jullie om met de nachten?

4 weken lithium: stabiel, of nog niet?

Ik slik nu 4 weken lithium. Twee weken geleden begon alles ineens lichter en leuker te voelen!

Ik bleek op de goede lithiumspiegel van 0.7 te zitten dus ik dacht: yes, de medicatie slaat aan! Het leven zag er echt ineens een stuk leuker uit. Ik kreeg weer zin om dingen te ondernemen. Ik kon meer aan. Ik raakte niet zo snel meer overprikkeld. Als het zo voelt om stabiel te zijn dan is het leven fijn!

Slecht slapen = killing

Maar sinds 3 nachten slaap ik weer slecht. Ik heb twee dochters van 4 en 1 en allebei hebben ze 3 nachten liggen spoken.

Na de eerste nacht voelde ik al aan mijn hoofd dat het minder ging. Ik voelde me opgejaagd, angstig en de langspeelplaat met rotgedachten ging weer aan.

Na wéér een nacht slecht slapen werd ik nog opgejaagder en angstiger. En ik kreeg nog meer nare gedachten zoals: het komt niet goed, alles gaat fout, ik kan niks, ik ben een slecht mens, ik kan het leven niet aan, ik ben een slechte moeder, ik ben een loser, de wereld is beter af zonder mij enzovoort.

Terug bij af

Na nóg een nacht slecht slapen begonnen de suïcidale gedachten weer. Ik voel mezelf steeds verder wegzakken.

Ik ben weer super overprikkeld, angstig en somber. En dat terwijl het echt beter leek te gaan. Ik vind het zo rot, en ook eng. Gaat het leven dan nooit makkelijker en lichter worden. Wanneer komt de stabiele fase? Gaat de medicatie me wel helpen?

Slaapgebrek en slechte nachten zijn echt killing voor me merk ik. Ik track mijn stemming met de moodtracker Daylio (aanrader trouwens) en kan nu ook goed terug zien dat wanneer ik slecht slaap ik daar meteen last van heb.

Wat te doen?

Misschien moet ik naar een hogere lithium spiegel. Of zou het rotgevoel komen doordat ik afbouw met olanzapine? Of komt het echt alleen door de slechte nachten? Ik ga het komende week overleggen met mijn psychiater.

Vannacht slaap ik in ieder geval bij mijn ouders zodat ik even een goede nacht kan maken. Mijn man blijft bij de kinderen.

Sorry, voor deze ongezellige blog maar ik wil het even van me afschrijven. Ook om het proces bij te houden van starten met medicatie.

Hopelijk kan ik bijslapen en gaat het leven er weer leuker uit zien.

Lithiumspiegel opbouwen

Eerder schreef ik al dat ik ben begonnen met medicatie. Als eerste begon ik met olanzapine en daarna met lithium.

Van 600 mg naar 800 mg lithium

Op vrijdag 11 januari ben ik begonnen met 600 mg lithium. Op donderdag 17 januari heb ik bloed laten prikken om te kijken op welke spiegel ik zat. Maandag 21 januari hoorde ik dat ik op een spiegel van 0,5 zat. Dus heb ik in overleg met mijn psychiater de dosering van 600 mg lithium naar 800 mg opgehoogd.

Lithiumspiegel 0,7

Vanaf een lithiumspiegel van 0,6 is de lithium pas merkbaar werkzaam, heb ik me laten vertellen. Nou begon ik me na die maandag 21 januari wel beter te voelen. Lichter. Rustiger. Helderder. Heel fijn!

Maandag 28 januari, heb ik weer bloed laten prikken en zojuist, 29 januari, kreeg ik een belletje dat ik op een spiegel van 0,7 zit! Jeeee! Dat is waarschijnlijk de reden dat ik me beter voel.

De psych wilde me in eerste instantie op 0,8 instellen, maar omdat ze hoorde dat het goed met me gaat, houden we de spiegel voorlopig op 0,7. Dat vind ik prima. Hopelijk blijf ik me goed voelen.

Goeie spiegel, zonder bijwerkingen

Dus 2,5 week na het starten met lithium zit ik op de goeie spiegel. Ik heb ook helemaal geen last van bijwerkingen, lucky me!

Vanaf vandaag ga ik de olanzapine afbouwen. Van 10 mg naar 5 mg. Benieuwd hoe dat gaat.

Pijlers voor herstel

Ik heb nu een aantal pijlers voor mijn herstel:

  • lithium medicatie
  • psycho-educatie bipolaire stoornis. Met deze cursus begin ik vandaag. Mijn man gaat ook mee. Ik zal er een blog over maken.
  • opvang voor mijn jongste dochter, zodat ik op maandagen en woensdagen bij kan tanken.
  • hulp vanuit de gemeente/ de WMO. Iemand die me onder andere gaat helpen met aaanvragen van subsidie voor kinderopvang.
  • Dagelijkse HIIT work out (transpiratie) en yoga (meditatie)

Hopelijk gaan al deze dingen me helpen om stabiel te worden én te blijven.

Update 7 februari