Zo voorkom ik een off day!?

Vandaag heb ik een flinke off day. Hoe voorkom ik een off day? Kan dat überhaupt. Dat vraag ik me af. Want natuurlijk heeft iedereen wel eens een off day. Dat is heel normaal. Maar als je een bipolaire stoornis hebt, herken je waarschijnlijk wel de angst dat zo’n off day wel eens zou kunnen uitmonden in een nare depressie.

Ik denk dat ik deze off day had kunnen voorkomen en het voelt een beetje alsof het mijn eigen schuld is dat ik me zo voel. Ja dat is mijn innerlijke criticus. Die is vandaag weer lekker aanwezig… Ik ga eens analyseren wat ik anders had kunnen doen.

Onrustige dag

Ik had gisteren een onrustige dag. Ik wilde een beetje lanterfanten bij het vakantiehuisje van mijn ouders aan zee, maar uiteindelijk plande mijn man een afspraak met een bevriend stel. Ze zouden ons aan zee op komen zoeken.

Hoewel ik erg gesteld ben op onze vrienden wilde ik dus gewoon even niksen die dag en een beetje ons eigen plan trekken. Ik had het gevoel dat ik geen stuur meer in handen had. En als ik het gevoel heb dat ik de controle verlies word ik onrustig en angstig.

Ze kwamen door omstandigheden wat later dan gepland en moesten helaas na twee uurtjes weer weg. Dus het was nogal een bliksem bezoek, waarbij we snel snel naar de strandtent gingen en snel snel drankje gingen drinken. Daar ben ik heel slecht in. Ik wil graag echt even met iemand zitten en weten hoe het gaat. Ik werd er zo onrustig van en ik kreeg het gevoel dat ik geen overzicht meer had.

We hadden de afspraak beter kunnen verplaatsen. Ik had beter naar mezelf moeten luisteren. De avond ervoor zag ik er al tegenop en wist ik al dat het me teveel zou worden. Maar ik voelde me zo’n party pooper als ik dat zou zeggen. Bovendien vind ik het wél leuk om ze te zien. Alleen het was voor mij niet het juiste moment.

Ongezond eten helpt niet…

Bovendien was het zomers warm gisteren en ben ik snip verkouden. Dus ik voelde me niet zo lekker. In plaats van dan juist gezonde dingen te eten, ben ik ongezond gaan eten (patat als lunch en pizza als avondeten…).

Ik ben op zich helemaal niet anti ongezond eten. Af en toe maakt het niet uit, maar normaal eet ik er dan veel groente en fruit bij. Dat heb ik gisteren door de chaos in mijn hoofd ook niet gedaan.

Vandaag heb ik het goed gemaakt met mijn arme met junk food vol gestopte lijf. Ik heb een hele grote groene smoothie gemaakte met avocado, komkommer, spinazie, bananen en appel.

Teveel plannen in mijn hoofd

Een ander ding is dat ik de laatste tijd aan een aantal plannen werk. Ik merkte dat ik weer zin kreeg om iets te gaan doen. Thuisblijfmoeder zijn bevalt me heel goed, maar ik wil er nog wat bij gaan doen. Schrijven. Ik heb natuurlijk deze blog al, maar ik zou graag met schrijven een inkomen willen gaan opbouwen.

Plus, de financiële hulp van de gemeente voor de kinderopvang van onze jongste dochter stopt misschien eind deze maand. Daar krijg ik behoorlijk de zenuwen van, want ik heb die rust echt nog nodig. Dus ik begon ook druk te voelen om weer wat te gaan doen. Zo ging zin over in druk. Niet zo goed voor me…

Ik begon een aantal ideeën te onderzoeken. Op zich heel leuk. Maar ik merkte ook dat ik steeds meer energie en steeds meer plannen in mijn hoofd begon te krijgen. Mijn hoofd werd steeds onrustiger. Dus ik probeer dat af te remmen, want ik wil natuurlijk niet doorschieten. Ergens ben ik bang dat ik in een hypomanie beland en daarna weer de put in zak. Dus ik ben op mijn hoede.

Vanochtend voelde het alsof ik toch iets te veel had zitten brain stormen en doen en toen gingen al die plannen door mijn hoofd en kreeg ik er stress van. Mijn innerlijke criticus ging er mee aan de haal: “Dat gaat je niet lukken, dat kun je niet, wat een slecht idee” enzovoort. Niet zo fijn…

Toen ik voelde dat het de verkeerde kant op ging, ben ik gaan doen waar ik echt behoefte aan had: onder een dekentje, met een grote kop thee en het nieuwe seizoen van Jane the Virgin.

Zo voorkom ik een off day?!

Ik denk dus dat die onrustige dag, het ongezonde eten en al die plannen, maakten dat ik vanochtend katerig wakker werd en dat ik nu een off day heb. Ik heb ervan geleerd. Volgende keer ga ik beter naar mezelf luisteren, gezonder eten en iets minder hard van stapel lopen met mijn plannen (en ik had er nog zo goed op gelet om te doseren…)

Hopelijk is het gewoon een menselijke off day en gaat het morgen weer beter. Je gaat het lezen.

Hoe ga jij om met een off day?

xoxo

Proces van beginnen met lithium

Denk je erover te beginnen met lithium? Of ga jij al starten met lithium? In deze blog deel ik mijn proces van het beginnen met lithium. Misschien heb je er wat aan.

28 december 2018

Aan de medicatie

Het is zover: ik ben aan de medicatie. Medicatie en een bipolaire stoornis lijken toch wel aan elkaar verbonden. Een soort must.

In maart 2017 kreeg ik mijn diagnose. Een bipolaire 2 stoornis. Ik zou gaan beginnen met lithium. Maar… toen ontdekte ik dat ik zwanger was. En dus kon ik niet beginnen met medicatie…

Pas na de zwangerschap (die gelukkig goed verliep), na de kraam- en borstvoedingsperiode kon ik in november 2018 beginnen met medicatie. Wat een zegen! Want hoewel ik zielsveel van mijn kinderen hou, word ik er soms letterlijk gek van, door het slaapgebrek, de extra prikkels en extra verantwoordelijkheden.

Gelukkig heb ik een vangnet van de meest geweldige mensen om me heen die me helpen met mijn twee mooie meiden.

Van olanzapine naar lithium

Ik kreeg anti-psychoticum Olanzapine voorgeschreven. Eerst 5 mg maar na een paar dagen bleek die dosis te licht en ging ik naar 10 mg. Dat hielp tegen mijn ernstige overprikkeling en hielp me beter prikkels te verwerken.

In het nieuwe jaar (2019) start ik met lithium om in een ‘normale’ bandbreedte van emoties te komen. Dus minder diepe dalen en minder hoge pieken. Wat lijkt me dat heerlijk rustig en veilig.

Starten met lithium

Ik ben gestart met lithium. Het merk heet Priadel. Dit wordt vergoed door de verzekering. Dinsdag 8 januari, had ik een gesprek met mijn psychiater over deze medicatie en over met welke dosis ik zou starten.

Ik ben begonnen met lithium omdat ik niet meer goed om kan gaan met alle hoge pieken en diepe dalen. Slaapgebrek en onvoldoende rust kunnen nemen, triggeren episodes bij mij en aangezien ik een moeder ben van twee jonge kids heb ik nou eenmaal slaaptekort en niet genoeg rust.

Hóe lithium precies werkt weten ze niet, maar lithium haalt de hoogste pieken en diepste dalen weg. De lithium gaat mij hopelijk in een bandbreedte houden van ‘normale/ gemiddelde’ pieken en dalen. Ik kan niet wachten tot ik meer balans voel in mijn leven.

600 mg lithium en 10 mg olanzapine

Ik ben begonnen met de laagste dosis lithium: 600 milligram. We gaan kijken hoe mijn lichaam daarop reageert. Ik nam vrijdag 11 januari 2019 om 21.30 de eerste dosis. Ik had natuurlijk ook afgelopen dinsdag kunnen beginnen, maar de eerste week dat je met lithium begint, mag je geen auto rijden. Omdat ik nog twee afspraken had staan, heb ik in overleg besloten om op vrijdag te beginnen. Dan hoef ik die week daarna geen auto te rijden.

Ik begin dus met 600 mg lithium. Een pil is 400 mg dus ik nam vrijdag om 21.30 anderhalve pil. Ik neem in het begin ook nog 10 mg olanzapine, tegen de overprikkeling, voor goeie prikkelverwerking én om goed te kunnen slapen.

Binnen 7 dagen prikken

Om mijn lithiumspiegel te controleren, moet ik voorlopig steeds binnen 5 a 7 dagen mijn bloed laten prikken. Dat kan gelukkig vlak bij mijn huis. Ik moet 12 uur na inname van de lithium bloed laten prikken, want anders is de lithiumspiegel niet representatief. Ik heb besloten op donderdag 17 januari om 9.30 bloed te gaan prikken. Maandag 21 januari krijg ik de uitslag.

Lithiumspiegel van 0,8

De laagste (werkzame) lithiumspiegel is 0,6. Daar stellen ze je op in als je vrij goed in balans bent. Mijn psychiater hanteert als hoogste spiegel 1,0. 1,2 kan ook, maar dan hoef je maar een klein beetje naar boven te schieten of je zit tegen lithiumvergiftiging aan. Daarom hanteert mijn psych een bovengrens van 1,0. Daar stellen ze je op in als het heel slecht met je gaat. Ze wil mij op 0,8 instellen, dus mooi in het midden, om te kijken hoe ik erop reageer.

Olanzapine

Als ik gewend ben aan de lithium en mijn lichaam geen bijwerkingen (meer) vertoont, ga ik de olanzapine rustig afbouwen. Van 10 mg naar 7,5 naar 5 naar 2,5 naar 0. Hopelijk blijf ik dan stabiel met alleen de lithium.

Bijwerkingen van lithium

De meest voorkomende bijwerkingen van lithium zijn:

  • misselijkheid
  • droge mond en dorst
  • veel plassen
  • veel drinken
  • zwaarder worden
  • huidafwijkingen: acne (puistjes) en psoriasis (rode plekken met een witte/zilvergrijze schilfers op uw huid).
  • trillen, met name van de handen
  • vergroting van de schildklier
  • trager werkende schildklier. Bij een te traag werkende schildklier voelt u zich moe en traag, en kunt u zich somber voelen.

In de eerste 2 weken kun je het meeste last hebben van bijwerkingen. Ik hoop dat ik geen of in ieder geval weinig last ga hebben van bijwerkingen.

Acties tegen de bijwerkingen

Je kunt een aantal dingen doen tegen de bijwerkingen:. Ten eerste probeer je arts je een zo laag mogelijke dosis lithium voor te laten schrijven. Als je dan nog steeds last hebt van bijwerkingen kun je het volgende proberen:

  • bij misselijkheid: neem lithium in samen met wat eten
  • bij een droge mond: eet suikervrije kauwgom.
  • bij een dorstgevoel: sabbel op een schijfje citroen of een blokje ijs
  • bij zwaarder worden: hou in de gaten of je ongemerkt meer calorieën bent gaan eten. Neem eventueel contact op met een diëtist. En ga sporten.
  • bij trillen: dit kan worden bestreden met het medicijn propranolol. Maar het trillen kan ook weg gaan, zodra je lichaam aan de lithium gewend is.
  • bij een trager werkende schildklier: je hoeft niet te stoppen met lithium, maar je moet daarnaast wel een extra schildklierhormoon slikken.

Resultaten delen

Om zelf mijn proces goed bij te kunnen houden en om jou te informeren over mijn herstel en gebruik van lithium ga ik op deze blog mijn resultaten en ervaringen met lithium delen.

Slik jij ook lithium? Zo ja, heb je er veel baat bij? En heb jij last (gehad) van bijwerkingen? Zo ja, welke? Ik hoor het graag hieronder in de reacties!

29 januari 2019

Lithiumspiegel opbouwen

Eerder schreef ik al dat ik ben begonnen met medicatie. Als eerste begon ik met olanzapine en daarna met lithium.

Van 600 mg naar 800 mg lithium

Vrijdag 11 januari ben ik begonnen met 600 mg lithium. Donderdag 17 januari heb ik bloed laten prikken om te kijken op welke spiegel ik zat. Maandag 21 januari hoorde ik dat ik op een spiegel van 0,5 zat. Dus heb ik in overleg met mijn psychiater de dosering van 600 mg lithium naar 800 mg opgehoogd.

Lithiumspiegel 0,7

Vanaf een lithiumspiegel van 0,6 is de lithium pas merkbaar werkzaam, heb ik me laten vertellen. Nou begon ik me na die maandag 21 januari wel beter te voelen. Lichter. Rustiger. Helderder. Heel fijn!

Maandag 28 januari, heb ik weer bloed laten prikken en zojuist, 29 januari, kreeg ik een belletje dat ik op een spiegel van 0,7 zit! Jeeee! Dat is waarschijnlijk de reden dat ik me beter voel.

De psych wilde me in eerste instantie op 0,8 instellen, maar omdat ze hoorde dat het goed met me gaat, houden we de spiegel voorlopig op 0,7. Dat vind ik prima. Hopelijk blijf ik me goed voelen.

Goeie spiegel, zonder bijwerkingen

Dus 2,5 week na het starten met lithium zit ik op de goeie spiegel. Ik heb ook helemaal geen last van bijwerkingen, lucky me!

Vanaf vandaag ga ik de olanzapine afbouwen. Van 10 mg naar 5 mg. Benieuwd hoe dat gaat.

Pijlers voor herstel

Ik heb nu een aantal pijlers voor mijn herstel:

  • lithium medicatie
  • psycho-educatie bipolaire stoornis. Met deze cursus begin ik vandaag. Mijn man gaat ook mee. Ik zal er een blog over maken.
  • opvang voor mijn jongste dochter, zodat ik op maandagen en woensdagen bij kan tanken.
  • hulp vanuit de gemeente/ de WMO. Iemand die me onder andere gaat helpen met aaanvragen van subsidie voor kinderopvang.
  • Dagelijkse HIIT work out (transpiratie) en yoga (meditatie)

Hopelijk gaan al deze dingen me helpen om stabiel te worden én te blijven.

7 februari 2019

4 weken lithium: stabiel, of nog niet?

Ik slik nu 4 weken lithium. Twee weken geleden begon alles ineens lichter en leuker te voelen!

Ik bleek op de goede lithiumspiegel van 0.7 te zitten dus ik dacht: yes, de medicatie slaat aan! Het leven zag er echt ineens een stuk leuker uit. Ik kreeg weer zin om dingen te ondernemen. Ik kon meer aan. Ik raakte niet zo snel meer overprikkeld. Als het zo voelt om stabiel te zijn dan is het leven fijn!

Slecht slapen = killing

Maar sinds 3 nachten slaap ik weer slecht. Ik heb twee dochters van 4 en 1 en allebei hebben ze 3 nachten liggen spoken.

Na de eerste nacht voelde ik al aan mijn hoofd dat het minder ging. Ik voelde me opgejaagd, angstig en de langspeelplaat met rotgedachten ging weer aan.

Na wéér een nacht slecht slapen werd ik nog opgejaagder en angstiger. En ik kreeg nog meer nare gedachten zoals: het komt niet goed, alles gaat fout, ik kan niks, ik ben een slecht mens, ik kan het leven niet aan, ik ben een slechte moeder, ik ben een loser, de wereld is beter af zonder mij enzovoort.

Terug bij af

Na nóg een nacht slecht slapen begonnen de suïcidale gedachten weer. Ik voel mezelf steeds verder wegzakken.

Ik ben weer super overprikkeld, angstig en somber. En dat terwijl het echt beter leek te gaan. Ik vind het zo rot, en ook eng. Gaat het leven dan nooit makkelijker en lichter worden. Wanneer komt de stabiele fase? Gaat de medicatie me wel helpen?

Slaapgebrek en slechte nachten zijn echt killing voor me merk ik. Ik track mijn stemming met de moodtracker Daylio (aanrader trouwens) en kan nu ook goed terug zien dat wanneer ik slecht slaap ik daar meteen last van heb.

Wat te doen?

Misschien moet ik naar een hogere lithium spiegel. Of zou het rotgevoel komen doordat ik afbouw met olanzapine? Of komt het echt alleen door de slechte nachten? Ik ga het komende week overleggen met mijn psychiater.

Vannacht slaap ik in ieder geval bij mijn ouders zodat ik even een goede nacht kan maken. Mijn man blijft bij de kinderen.

Sorry, voor deze ongezellige blog maar ik wil het even van me afschrijven. Ook om het proces bij te houden van starten met medicatie.

Hopelijk kan ik bijslapen en gaat het leven er weer leuker uit zien

10 maart 2019

Lithium weer opgehoogd

Omdat ik helaas nog steeds niet stabielben, heb ik in overleg met mijn psychiater mijn lithium dosering opgehoogd van 800 mg naar 1000 mg. Mijn lithium spiegel was 0,7 en donderdag hoor ik wat de nieuwe spiegel is.

Ik merk al wel verschil. Ik voel me weer lichter, rustiger, blijer. Meer mezelf! Dat had ik vorige keer ook toen ik de lithium verhoogde, maar helaas zakte ik toen toch weer terug. Dat gebeurt nu hopelijk niet.

Hoofd niet zo op hol

Wat ik vooral merk is dat mijn hoofd niet meer zo op hol slaat en niet meer doomdenkt. Een paar voorbeelden: gisteren kreeg ik vervelend nieuws over het werk van mijn man en daarna ging er even wat mis (er viel een beker drinken van de kids over de bank). Normaal gesproken vliegt de paniek me dan aan, mijn hoofd maakt het veel erger dan het is, ik krijg een loop van nare gedachten en de stress gaat door mijn lijf.

Dat had ik gisteren dus niet. Ik hoorde het nieuws en schrok even. Ik zette me schrap voor de loop met rotgedachten en het angstige gevoel. Maar het kwam niet! Ik hoorde mijn hoofd denken: “Oke, dit is heel vervelend, maar het komt wel weer goed.” Wat een verademing en wat een opluchting!

Rust in mijn hoofd = rust in mijn lijf

Toen ging de beker melk om. Daar kan ik normaal gesproken al een heel paniekerig gevoel van kan krijgen. Ja, ik weet hoe overdreven dat is, maar toch gebeurt het helaas…

Aan de buitenkant kan ik best rustig blijven, maar van binnen is alles op hol. Maar dit keer had ik dus eerst dat slechte nieuws gekregen en daarna ging die beker melk om. Weer zette ik me schrap voor de reactie van hoofd en lichaam, maar het ging: “Oh, kan gebeuren. Even opruimen en klaar!” Geen paniek, geen doomdenken, geen op hol geslagen brein. Zo fijn!

Het is heel prettig om die veerkracht te voelen. Dat er iets gebeurt en dat ik er niet meteen zo van slag raak, maar er gewoon mee om kan gaan. Normaal probeer ik mijn gedachten ook om te denken met positieve gedachten en relativeren enzovoort, maar het voelt echt alsof ik op een op hol geslagen paard zit, waarbij niets helpt.

Nu met de ophoging van de lithium voelt het dus alsof ik de teugels weer in handen heb en mijn paard/ brein tot rust komt. Dat ik lekker een stap ritje kan maken en genietend om me heen kan kijken. Dat geeft me een gevoel van veiligheid en vertrouwen. Ik hoop dat deze lijn zich voortzet

19 maart 2019

Stabiel zijn en stressmanagement

Ik ben blij! Sinds woensdag 6 maart slik ik een hogere dosering lithium (1000mg) en voel ik me echt veel beter! Ik schreef al een blog over hoe ik me voel nu ik meer lithium slik.

Donderdag 14 maart belde mijn psychiater om me te vertellen dat mijn lithiumspiegel nu 0,9, in plaats van 0,7, is. En daar gedij ik dus goed bij! Ik hou in een moodtracker (daylio) bij hoe ik me voel en sinds woensdag 6 maart zijn alle dagen groen, wat stabiel betekent! Zo’n fijn plaatje om een stabiele grafiek te zien!

Slaapgebrek en stress = destabilisatie

Ik weet dat slaapgebrek en stress mijn grootste triggers zijn voor nieuwe episodes dus ik hou dat goed in de gaten. Ik heb in mijn signaleringsplan staan dat ik na twee dagen slecht slapen slaapmedicatie moet nemen om weer voldoende slaap/ rust te krijgen.

Met stress heb ik ook een plan gemaakt. En vandaag moest ik dat uitvoeren, want ik kreeg teveel stress vandaag. Ik moet een aantal aanvragen en gesprekken doen bij de gemeente volgende week. Ook moet ik mijn/ onze belastingaangifte nog doen. Allemaal dingen waar ik niet goed in ben, me niet stevig in voel en veel stress van krijg.

Stress oplossen

Vandaag werd die stress me teveel. Ik werd paniekerig wakker. Toen heb ik allereerst een oxazepam genomen, om te voorkomen dat mijn hoofd weer op hol zou gaan. Daarna heb ik op een rijtje gezet wat me stress gaf en gekeken naar wat ik zou kunnen doen om meer overzicht en rust te krijgen.

Toen heb ik contact opgenomen met mijn begeleider die ik heb vanuit de WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning). Ik heb gevraagd of hij me wil helpen bij de aanvragen en het verzamelen van alle gegevens die nodig zijn en of hij me wil helpen bij het voorbereiden van het gesprek met de gemeente.

Toen hij ‘ja’ zei, gaf dat al meer rust. Ik heb een afspraak met hem ingepland, en ook gepland wanneer ik mijn belastingaangifte ga doen. Dat doe ik na mijn gesprek met mijn begeleider want dan voel ik me vast steviger bij het doen van de aangifte.

Wel trots op mezelf

Ik ben best wel een beetje trots op mezelf. Normaal gesproken verlies ik mezelf echt heel erg in dit soort dingen en in de stress. Nu dus niet! Ik denk dat de lithium me helpt een helderder hoofd te houden, overzicht te creëren en de juiste stappen te zetten. Volgens mij ben ik echt op weg naar herstel en stabiliteit.

Ik heb weer hoop, hoera!

29 april 2019

Lang leve lithium

Nou, ik durf het gewoon hardop te zeggen: I LOVE LITHIUM! Ik voel me echt een ander mens! Of beter gezegd, ik voel me mijn oude vertrouwde zelf. Ik ben zó blij dat ik lithium ben gaan nemen!

Levenskracht door lithium

Ik heb mijn levenskracht, mijn levensvreugde en mijn levensenergie weer terug. Die ben ik echt lange tijd kwijt geweest of het was er even en dan ineens weer helemaal niet.

Het voelt nu stabiel. Ik merk dat het nog wel een wankel evenwicht is en dat ik heel goed moet waken voor mijn gezonde leefstijl met rust, reinheid en regelmaat en op mijn grenzen moet letten. De hulp die ik nu krijg is nog wel nodig máár ik voel weer inspiratie en ZIN voor het leven!

Lithiumspiegel 1.0

Ik werd vandaag gebeld door mijn psychiater. 2 weken geleden heb ik mijn 3 maandelijkse controle gehad. Ik ben blijkbaar van een spiegel van 0.9 (5 dagen na verhogen van de lithium gemeten) naar een spiegel van 1.0 gegaan.

Dat is volgens de psych aan de hoge kant. Maar ze hoorde al snel dat ik liever niet naar een lagere dosering wil, omdat ik me zo goed voel. Dus heeft ze gezegd dat het zo kan blijven, maar dat ik nu wel goed moet opletten met transpireren en goed de symptomen van een eventuele lithiumvergiftiging in de gaten moet houden. Prima!

Ik heb verder nul bijwerkingen en voel me kiplekker met lithium. Het voelt voor mij ook niet als een medicijn maar meer als een supplement. Een zout waar ik van houd. Het maakt en houdt me gezond.

Hoera, lithium in de gloria!

Mosterd na de maaltijd, maar ik wou dat ik veel eerder was begonnen met lithium. Wat had dat een hoop ellende gescheeld. Nou ja, het loopt zoals het loopt en nu was ik er klaar voor (en klaar mee, met leven). Ik ben echt fan geworden van dit zout. Mocht jij nog twijfelen, ik zeg: het het een kans! Het kan life changing en lifesaving zijn.

Deze blog wordt actueel gehouden, zodat je mijn proces met het gebruik van lithium kunt volgen.

Op vakantie met bipolaire stoornis

Van mij hoeft op vakantie gaan niet zo. Ik blijf liever thuis of ga naar het vakantiehuisje van mijn ouders aan zee. Weg gaan haalt me namelijk enorm uit mijn rust, reinheid, regelmaat. Uit mijn routine en structuur die ik zo hard nodig heb. Op vakantie gaan met een bipolaire stoornis. Doen of niet?

Maar mijn man is een echte reiziger. Best lastig soms… Afgelopen oktober had ik even een upper en zei JA op het plan van mijn man om in mei onze vrienden op te zoeken. Zij wonen op Ibiza. Ja, ik zou weer op vakantie gaan. Met man en kids.

We’re going to Ibiza

We komen al jaren bij onze vrienden op Ibiza en het is altijd fijn om daar te zijn. Sowieso HOU ik echt van Ibiza. Maar dit zou de eerste keer zijn dat we met twee kinderen zouden reizen en vliegen. Daar zag ik inmiddels als een berg tegenop.

Ik hou al niet van de stress die ik krijg van reizen en vliegen. En met twee kids leek het me dubbel stress. Maar! Dit keer heb ik het anders aangepakt. We gingen met mijn ouders en familie van mijn man en ik heb hun om hulp gevraagd. Om me af en toe te ontlasten als het me te veel werd en extra te helpen met de kids.

Ik heb op de dag van vertrek oxazepam genomen om rustig te blijven en slaapmedicatie meegenomen voor als ik slechte nachten zou krijgen. Bovendien heb ik iedere dag gezond gegeten met veel groente en noten enzovoort, a la mijn leefstijlplan. Ik heb bewust vaak ongezonde dingen overgeslagen, zodat ik stabieler bleef.

Plan van aanpak = succes

En het heeft gewerkt! Ik heb echt een fijne vakantie gehad met veel minder stress en onrust dan normaal. Af en toe had ik wel een momentje waarop ik begon te wiebelen (vooral de onrustige terugvlucht, ik was de oxazepam vergeten), maar alles zakte snel weg. Mijn lijf kwam dus best uitgerust terug. Terwijl ik normaal strak sta van de spanning.

Dit keer had ik dus een plan! En medicatie! Ik heb om extra hulp durven vragen (bedankt voor die hulp lieve familie), me uit durven spreken als het niet goed ging en extra medicatie durven nemen. De oxazepam hielp me met de reis, de lithium met de balans en de olanzapine met slapen als ik een paar nachten door de kids slecht had geslapen. Ik heb mijn persoonlijk leefstijl plan gevolgd. Een wereld van verschil!

En nu?

We hebben dus tien hele fijne dagen gehad op Ibiza! Als je me nu zou vragen: zou je nu weer op vakantie gaan? Dan zou ik toch weer zeggen: Nee, ik blijf liever hier of aan zee. Maar ik ben toch blij dat ik gegaan ben. Ook omdat ik weer meer over mezelf heb geleerd en over hoe ik om kan gaan met mijn bipolairiteit.

Hoe vind jij het om op vakantie te gaan?

Lang leve lithium

Nou, ik durf het gewoon hardop te zeggen: I LOVE LITHIUM! Ik voel me echt een ander mens! Of beter gezegd, ik voel me mijn oude vertrouwde zelf. Ik ben zó blij dat ik lithium ben gaan nemen!

Levenskracht door lithium

Ik heb mijn levenskracht, mijn levensvreugde en mijn levensenergie weer terug. Die ben ik echt lange tijd kwijt geweest of het was er even en dan ineens weer helemaal niet.

Het voelt nu stabiel. Ik merk dat het nog wel een wankel evenwicht is en dat ik heel goed moet waken voor mijn gezonde leefstijl met rust, reinheid en regelmaat en op mijn grenzen moet letten. De hulp die ik nu krijg is nog wel nodig máár ik voel weer inspiratie en ZIN voor het leven!

Lithiumspiegel 1.0

Ik werd vandaag gebeld door mijn psychiater. 2 weken geleden heb ik mijn 3 maandelijkse controle gehad. Ik ben blijkbaar van een spiegel van 0.9 (5 dagen na verhogen van de lithium gemeten) naar een spiegel van 1.0 gegaan.

Dat is volgens de psych aan de hoge kant. Maar ze hoorde al snel dat ik liever niet naar een lagere dosering wil, omdat ik me zo goed voel. Dus heeft ze gezegd dat het zo kan blijven, maar dat ik nu wel goed moet opletten met transpireren en goed de symptomen van een eventuele lithiumvergiftiging in de gaten moet houden. Prima!

Ik heb verder nul bijwerkingen en voel me kiplekker met lithium. Het voelt voor mij ook niet als een medicijn maar meer als een supplement. Een zout waar ik van houd. Het maakt en houdt me gezond.

Hoera, lithium in de gloria!

Mosterd na de maaltijd, maar ik wou dat ik veel eerder was begonnen met lithium. Wat had dat een hoop ellende gescheeld. Nou ja, het loopt zoals het loopt en nu was ik er klaar voor (en klaar mee, met leven). Ik ben echt fan geworden van dit zout. Mocht jij nog twijfelen, ik zeg: het het een kans! Het kan life changing en lifesaving zijn.

Heb jij nog twijfels? Wat zijn die? Of slik jij ook al lithium en wat zijn jouw ervaringen?

Rake vragen van psycholoog

Ik heb een nieuwe psycholoog en wow wat stelt ze rake vragen! Mijn sociaal psychiatrisch verpleegkundige ging met een andere doelgroep werken en dus kwam ik bij iemand anders. In dit geval een psychologe. En wat ben ik daar blij mee!

Meer geconfronteerd

Mijn spv-er was echt een super leuk mens, maar ik ben toch wel heel blij met deze nieuwe psycholoog. Ik heb het gevoel dat ze meer een “zwaargewicht” is.

Ze luistert echt super goed, komt snel tot de kern en stelt hele rake vragen. Best confronterend, maar erg waardevol en nuttig. Zo krijg ik veel meer en sneller inzicht in waar ik mee bezig ben of waar ik mee vast loop.

Getroffen

Ik denk dat ik het echt getroffen heb met haar. Niet iedere psycholoog is zo scherp. Omdat ik me zo gehoord en gezien voel door haar kan ik de scherpe en rake vragen goed aan. Ze weet alles perfect te doseren.

Lucky me dus! Het gaat sowieso nog steeds goed met me. Alles loopt lekker. Ik ga wekelijks naar mijn GGZ psycholoog, ben goed bezig met mijn medicatie (die slik ik trouw), mijn jongste dochter gaan 2 dagen per week naar de gastouder zodat ik kan bijtanken en therapie kan volgen, krijg hulp vanuit de WMO om alles nog beter op een rijtje te krijgen en ik volg mijn persoonlijk leefstijlplan

Ik begin hoop en vertrouwen te krijgen dat een stabiel leven voor mij misschien tóch is weg gelegd!

Persoonlijk leefstijlplan

Er is een tof en waardevol boek op mijn pad gekomen en dat wil ik hier graag delen: Persoonlijk Leefstijlplan, van Richard de Leth. Ik luister al een tijd naar de 100% inspiratie podcast van Thijs Lindhout (ook een aanrader!) en daar kwam een podcast voorbij met de naam: “Richard de Leth over de oorzaak van 8,2 miljoen chronisch zieke Nederlanders.”

“We worden steeds zieker, moeier, prikkelbaarder en dikker” zegt Richard de Leth. “Er zijn 8,2 miljoen Nederlanders chronisch ziek.” Wat? Zoveel? Ik schrok me rot toen ik dat hoorde. Een verandering van onze leefstijl is drastisch nodig.

Van podcast naar boek

Ik was nieuwsgierig naar de oorzaak van zoveel chronisch zieken. Ook omdat ik natuurlijk een bipolaire stoornis heb en zelf chronisch ziek ben. Het was een SUPERINTERESSANTE podcast! Met heel veel waardevolle informatie en tips.

In de podcast verwees hij naar zijn nieuwe boek: Persoonlijk Leefstijlplan. Ik wilde zelf ook wel een persoonlijk leefstijlplan en kon me helemaal vinden in zijn visie. Dus bestelde ik via bol.com de ebook variant. En wat ben ik blij met de aanschaf van dit boek!

Investeer in jezelf

Richard de Leth helpt je een persoonlijk leefstijl plan te creëren aan de hand van zijn vier gezondheidspijlers: gezonde voeding, regelmatig bewegen, diepe ontspanning en mindset.

In het eerste deel van het boek gaat hij in op het thema “investeren in jezelf” en wat je écht gelukkig maakt.

Maar ook op de “waarom” vraag. Waarom wil je aan je leefstijl werken? Waarom wil je gezonder worden? Als je geen duidelijke waarom hebt, wordt het lastig om je huidige (wellicht nog niet zo gezonde leefstijl) aan te passen.

Hij legt ook uit wat de invloed van je hersenen (je oerbrein en je mensbrein) is op je geluk. Heel interessant om te lezen en ook om te reflecteren.

Tien leefstijlregels

In deel 2 gaat hij in op zijn tien leefstijlregels. Dit zijn ware gamechangers! En heel makkelijk toepasbaar! Ze sluiten aan bij zijn vier leefstijlpijlers: Gezonde voeding, regelmatig bewegen, diepe ontspanning en mindset.

Ik zal hieronder de tien leefstijlregels benoemen en nader toelichten:

Voeding:
1.Doorbreek je voedingspatroon (eet gevarieerd, vooral: eet minder brood en veel meer groente!)
2.Eet minder én minder vaak (eet maximaal drie keer per dag. Sla af en toe een maaltijd over (intermittent fasting))
3.Drink veel water in één keer (drink niet de hele dag door, drink liever 3x per dag (niet tijdens het eten) 3 grote glazen water)
Beweging:
4.Beweeg vóórdat je ontbijt (al is het maar 5 minuutjes)
5.Vermijd lang stilzitten (beweeg ieder half uur eventjes. Ga bijvoorbeeld boven naar het toilet zodat je de trap moet nemen.)
Ontspanning:
6.Varieer je omgevingstemperatuur (begin een paar seconden met een koude douche, zet je verwarming lager)
7.Slaap minimaal zeven uur (slaap is cruciaal. Liever na 20.00 geen schermen meer aan)
8.Zorg voor diepe ontspanning (denk bijvoorbeeld aan mediteren, yoga, wandelen)
Mindset:
9.Visualiseer je creativiteit (wees pro-actief in plaats van reactief. Zie voor je hoe je het hebben wil.)
10.Wees kritisch op de selectie van je vriendengroep/ de mensen aan wie je je tijd besteedt (besteed geen, of zo min mogelijk, aandacht aan mensen die je energie kosten en meer tijd aan mensen die je energie geven.)

Wil je weten wáárom deze tien leefstijlregels zo belangrijk zijn? Lees dan het boek! Ik dacht iedere keer bij zijn onderbouwing: Aha! Zit dat zo! Het is eigenlijk allemaal heel logisch, maar helaas weten veel te veel mensen dit nog niet. Hopelijk komt daar snel verandering in!

Jouw persoonlijk leefstijlplan

In deel 3 neemt Richard je aan de hand en ga je echt een op maat gemaakt leefstijl plan maken. Je moet aangeven met wel thema je aan de slag wil, zoals bijvoorbeeld: afvallen, meer energie, darmklachten, beter slapen, hoger libido of (en die koos ik) betere stemming.

Daarna ga je in drie fases een super concreet en goed vol te houden leefstijlplan maken, wat is toegespitst op jouw leven en wensen. Echt heel cool!

Aan de slag

Ik ben inmiddels met mijn persoonlijk leefstijlplan aan de slag en voel me erg goed bij. Ik heb nu al meer energie en voel me stabieler. Natuurlijk komt dat ook doordat mijn lithium nu beter is afgesteld, maar ik merk ook zeker dat Richard zijn leefstijlregels me helpen. Het geeft me een gezond gevoel! Ook fijn dat mijn gezin zo gezonder kan worden.

Je kunt Richards boek “Persoonlijk Leefstijlplan” bestellen via bol.com of via Richard zijn eigen website: www.oersterk.nu

Liever eerst meer horen over/ van Richard? Check dan op www.soundcloud.com alle podcasts die er met hem te vinden zijn. Gebruik in de zoekfunctie: Richard de Leth. De 100% inspiratie podcast, Michael Pilarczyk podcast en Transformatie podcast hebben toffe en leerzame interviews met Richard.

Ik ben benieuwd wat je van Richard zijn werk vindt! Heb je nog vragen? Stel ze gerust!

Stabiel zijn en stressmanagement

Ik ben blij! Sinds woensdag 6 maart slik ik een hogere dosering lithium (1000mg) en voel ik me echt veel beter! Ik schreef al een blog over hoe ik me voel nu ik meer lithium slik.

Donderdag 14 maart belde mijn psychiater om me te vertellen dat mijn lithiumspiegel nu 0,9, in plaats van 0,7, is. En daar gedij ik dus goed bij! Ik hou in een moodtracker (daylio) bij hoe ik me voel en sinds woensdag 6 maart zijn alle dagen groen, wat stabiel betekent! Zo’n fijn plaatje om een stabiele grafiek te zien!

Slaapgebrek en stress = destabilisatie

Ik weet dat slaapgebrek en stress mijn grootste triggers zijn voor nieuwe episodes dus ik hou dat goed in de gaten. Ik heb in mijn signaleringsplan staan dat ik na twee dagen slecht slapen slaapmedicatie moet nemen om weer voldoende slaap/ rust te krijgen.

Met stress heb ik ook een plan gemaakt. En vandaag moest ik dat uitvoeren, want ik kreeg teveel stress vandaag. Ik moet een aantal aanvragen en gesprekken doen bij de gemeente volgende week. Ook moet ik mijn/ onze belastingaangifte nog doen. Allemaal dingen waar ik niet goed in ben, me niet stevig in voel en veel stress van krijg.

Stress oplossen

Vandaag werd die stress me teveel. Ik werd paniekerig wakker. Toen heb ik allereerst een oxazepam genomen, om te voorkomen dat mijn hoofd weer op hol zou gaan. Daarna heb ik op een rijtje gezet wat me stress gaf en gekeken naar wat ik zou kunnen doen om meer overzicht en rust te krijgen.

Toen heb ik contact opgenomen met mijn begeleider die ik heb vanuit de WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning). Ik heb gevraagd of hij me wil helpen bij de aanvragen en het verzamelen van alle gegevens die nodig zijn en of hij me wil helpen bij het voorbereiden van het gesprek met de gemeente.

Toen hij ‘ja’ zei, gaf dat al meer rust. Ik heb een afspraak met hem ingepland, en ook gepland wanneer ik mijn belastingaangifte ga doen. Dat doe ik na mijn gesprek met mijn begeleider want dan voel ik me vast steviger bij het doen van de aangifte.

Wel trots op mezelf

Ik ben best wel een beetje trots op mezelf. Normaal gesproken verlies ik mezelf echt heel erg in dit soort dingen en in de stress. Nu dus niet! Ik denk dat de lithium me helpt een helderder hoofd te houden, overzicht te creëren en de juiste stappen te zetten. Volgens mij ben ik echt op weg naar herstel en stabiliteit.

Ik heb weer hoop, hoera!

Lithium weer opgehoogd

Omdat ik helaas nog steeds niet stabiel ben, heb ik in overleg met mijn psychiater mijn lithium dosering opgehoogd van 800 mg naar 1000 mg. Mijn lithium spiegel was 0,7 en donderdag hoor ik wat de nieuwe spiegel is.

Ik merk al wel verschil. Ik voel me weer lichter, rustiger, blijer. Meer mezelf! Dat had ik vorige keer ook toen ik de lithium verhoogde, maar helaas zakte ik toen toch weer terug. Dat gebeurt nu hopelijk niet.

Hoofd niet zo op hol

Wat ik vooral merk is dat mijn hoofd niet meer zo op hol slaat en niet meer doomdenkt. Een paar voorbeelden: gisteren kreeg ik vervelend nieuws over het werk van mijn man en daarna ging er even wat mis (er viel een beker drinken van de kids over de bank). Normaal gesproken vliegt de paniek me dan aan, mijn hoofd maakt het veel erger dan het is, ik krijg een loop van nare gedachten en de stress gaat door mijn lijf.

Dat had ik gisteren dus niet. Ik hoorde het nieuws en schrok even. Ik zette me schrap voor de loop met rotgedachten en het angstige gevoel. Maar het kwam niet! Ik hoorde mijn hoofd denken: “Oke, dit is heel vervelend, maar het komt wel weer goed.” Wat een verademing en wat een opluchting!

Rust in mijn hoofd = rust in mijn lijf

Toen ging de beker melk om. Daar kan ik normaal gesproken al een heel paniekerig gevoel van kan krijgen. Ja, ik weet hoe overdreven dat is, maar toch gebeurt het helaas…

Aan de buitenkant kan ik best rustig blijven, maar van binnen is alles op hol. Maar dit keer had ik dus eerst dat slechte nieuws gekregen en daarna ging die beker melk om. Weer zette ik me schrap voor de reactie van hoofd en lichaam, maar het ging: “Oh, kan gebeuren. Even opruimen en klaar!” Geen paniek, geen doomdenken, geen op hol geslagen brein. Zo fijn!

Het is heel prettig om die veerkracht te voelen. Dat er iets gebeurt en dat ik er niet meteen zo van slag raak, maar er gewoon mee om kan gaan. Normaal probeer ik mijn gedachten ook om te denken met positieve gedachten en relativeren enzovoort, maar het voelt echt alsof ik op een op hol geslagen paard zit, waarbij niets helpt.

Nu met de ophoging van de lithium voelt het dus alsof ik de teugels weer in handen heb en mijn paard/ brein tot rust komt. Dat ik lekker een stap ritje kan maken en genietend om me heen kan kijken. Dat geeft me een gevoel van veiligheid en vertrouwen. Ik hoop dat deze lijn zich voortzet.

Update 29 april 2019

Mezelf kwijt zijn

Waar ben ik toch gebleven? Het voelt alsof ik mezelf kwijt ben. Ik had even het idee dat de lithium werkte want ik voelde me tijdelijk beter, lichter, meer mezelf, met grond onder mijn voeten. Maar nu ben ik toch weer weg gezakt in een donkere, negatieve state of mind.

En dat donkere, negatieve dat is zó niet wie ik ben of wie ik wil zijn! En het pást ook helemaal niet bij wie ik ben. Of bij wie ik denk te zijn.

Niet meer zijn wie ik was

Ik zou mezelf, als ik in goede doen ben, omschrijven als een vrolijk, betrokken, nieuwsgierig en kleurrijk type. Maar het voelt alsof ik die kanten kwijt raak. Alsof ik mezelf kwijt raak. Alsof die depressie steeds meer al het leven uit me zuigt. En alle lol, alle zin, alle kleur, alle dromen.

Ertegen vechten heeft geen zin, want dat maakt het alleen maar erger. Dat weet ik. Maar aaaargh wat is dat MOEILIJK!

Erover praten zou het beste zijn. Dus dat heb ik gedaan. Al mijn dierbaren weten nu van mijn bipolaire stoornis en hoe ik me voel. Dat voelde in het begin als een opluchting. Ik hoefde het niet langer te verbergen.

De keerzijde van bekennen

Maar ik begin het ‘bekennen’ nu ook als een keerzijde te zien. Dat ik mijn diagnose heb gekregen en mijn bipolaire stoornis kenbaar heb gemaakt, maakt dat ie nu wel érg aanwezig is. Alsof hij (ik maak er even een hij van) er altijd is en dat er dus altijd over gepraat moet worden.

Dat erover moeten praten en alles moeten delen is uiteraard mijn eigen overtuiging, maar jemig ik baal er momenteel van! Ik ben er gewoon klaar mee!

Fake it till…

Dus ik dacht: misschien moet ik Amy Cuddy haar TedTalk advies opvolgen: Fake it till you become it.

Dus naar de buitenwereld toe doen alsof ik weer de Rosie ben waarvan ik weet dat ze in me zit. Even geen bipolair gezeik, even niet delen hoe rot ik me voel, even niet ziek zijn. Maar gewoon mijn eigen blije ikje zijn. Ik zeg: rainbows and unicorns and niets aan het handje.

Ik ga het uitproberen. Je hoort hoe het gaat! UPDATE 29 april. Het werkte niet! Maar dit werkte wel! 🙂 En dit heeft er ook zeker aan bijgedragen.

Hoe is het met jou sinds je je diagnose hebt gekregen? Heb jij het kenbaar gemaakt? En voel jij je nog jezelf?

Altijd die angst

Één van de naarste dingen aan mijn bipolaire stoornis is angst. Ik ben altijd zo angstig. Al zo lang als ik me kan herinneren ben ik heel snel bang voor dingen en maak ik me over van alles en nog wat zorgen. Ik ben wel benieuwd of jij, als bipolaire lotgenoot, dit herkent.

Leven met de rem erop

Het voelt alsof ik niet ten volle durf te leven. Alsof de rem erop zit. Behalve als ik hypomaan ben. Dan durf ik ineens van alles!

Zo boekte ik tijdens een hypomane fase een reis naar Afrika: vier maanden backpacken door Zuid-Oost Afrika, samen met mijn man (die ik toen pas zes maanden kende).

Angstig naar Afrika

Ik had superveel zin in de reis. Totdat ik natuurlijk niet meer hypomaan was. Toen vloog het me aan! Maar ik had mijn huis al onderverhuurd en ik vond dat ik ‘moest’ gaan. Ik wílde er ook zin in hebben. Zoiets doe je waarschijnlijk maar één keer in je leven.

Ik baalde dat ik zo’n angst voelde. Ik durfde aan niemand te vertellen dat ik zo bang was, want ik schaamde me enorm.

Ik heb een fantastische én een helse reis gehad. Heel bipolair zeg maar. 🙂 Er waren momenten dat ik zó blij was dat ik daar was en dat ik het geweldig vond, maar er waren ook heel veel momenten dat ik doodsangst had en hyperventilerend in een hoekje zat.

Een paar keer overwoog ik naar huis te gaan, omdat ik het niet meer vol hield. Ik raakte op een gegeven moment heel erg down van alle angst en kreeg weer hele nare gedachten.

Gelukkig kwamen we toen op een hele fijne plek terecht waar we drie weken zijn gebleven. Daar vond ik weer grond onder mijn voeten en rust, reinheid, regelmaat.

Ik ben blij dat ik de reis gemaakt heb. Het was een onvergetelijke ervaring en ik ben blij dat ik niet het gevoel heb: “Had ik maar…” Bovendien ben ik in Afrika zwanger geworden van onze oudste dochter. Prachtige souvenir! 🙂

Ik heb wel gemerkt dat mijn brein niet goed tegen reizen kan. Veel te onrustig.  Angst en een bipolaire stoornis gaan volgens mij hand in hand. En reizen past daar, in mijn ervaring, niet goed bij. Echt heel jammer…

Dat angstige gevoel

Dat angstige gevoel had ik niet alleen in Afrika. Ik heb ik dat het grootste gedeelte van de tijd. Het voelt alsof ik een prooidier ben dat op de vlucht is. Ik voel me opgejaagd, gestresst, paniekerig. Ik zie in bijna overal gevaar.

Het begint al als ik wakker word. Ik word meestal wakker met een knoop in mijn maag en alsof mijn hart wordt fijngeknepen. Heel naar.

Zodra ik wakker word en dat voel, begint vaak ook mijn hoofd meteen op volle toeren met zorgen maken en piekeren. Over de kinderen, over de financiën, mijn relatie, over familie, vriendinnen enzovoort.

Ik zie als een berg tegen de kleinste dingen op. Maar soms is het alleen dat paniekerige gevoel, zonder de malende gedachten.

Dat gaat de hele dag zo door. Soms wordt het zelfs zo erg dat ik een paniekaanval krijg. Dat kan al van hele kleine, simpele dingen zijn zoals boodschappen doen of een verjaardag. Ik vind dat zó ontzettend K#T… En van angst word ik ook somber en down en uiteindelijk depressief.

Gewoon willen leven

Ik zou zo graag willen dat ik niet zo bang aangelegd was en dat ik gewoon kon leven. Dat het niet zo voelt als een constante strijd met mezelf. Vroeger duwde ik mezelf altijd door mijn angsten heen, omdat ik me niet wilde laten leiden door angst, maar daardoor kwam ik uiteindelijk in een burn out. Dat werkt dus ook niet…

Ik zie vaak mensen die zich meer een roofdier in plaats van een prooidier lijken te voelen. Die niet zo bang zijn aangelegd. Wat lijkt me dat heerlijk! Soms wou ik dat ik mijn brein even kon rebooten naar een brein met minder angsten.

Sinds ik kinderen heb is het erger geworden met mijn angsten. Ik denk door de extra verantwoordelijkheden en doordat ik minder rust/ slaap heb om te herstellen.

Ik slik nu bijna 2 maanden lithium en had gehoopt dat het minder zou worden, maar dat is (nog) niet zo. Ik weet gewoon niet goed hoe ik met dit angstige gevoel om moet gaan. Als je tips hebt, graag!

Volgens mij hebben mensen met een bipolaire kwetsbaarheid vaker erge last van angst. Heb jij veel last van angst? Heb je medicatie die daartegen werkt?