Reisadvies

Lieve lezer, lieve mede-binnenwereldreiziger,

hier volgt een reisadvies. Of misschien beter gezegd een “waarschuwing”. Mijn website bevat reisverslagen van mijn binnenwereldreis naar het seksueel misbruik uit mijn jeugd. Reisverslagen van hoe ik op deze reis verdwaalde en hoe ik uiteindelijk mijn weg naar huis vond door het misbruik te verwerken.

Reisadvies: kleurcode rood

Het gebied waar we naar afreizen heet: seksueel misbruik. Het gebied heeft het reisadvies: kleurcode rood.

Oftewel: “reizen naar dit gebied wordt ernstig afgeraden. Door zeer ernstige veiligheidsrisico’s in dit gebied kan voor reizigers een levensbedreigende situatie ontstaan.”

Daarom adviseert men dus om niet naar dit gebied te reizen. Ik begrijp dit reisadvies, want seksueel misbruik is een vreselijke plek die heel veel schade aanricht en levensbedreigend is en/ of aanvoelt. Het is nóóit een vrijwillige reis.

Reisadvies: kleurcode groen

Op die vreselijke plek ben ik al geweest en ik ben voor mijn verwerkingsproces met behulp van PSYTREC weer teruggereisd naar die plek. Ik ben daarbij door gebieden met alle kleurcodes gereisd, maar ik ben veilig thuis gekomen, in het gebied met kleurcode groen. Daarom volgt er dus ook een reisadvies met kleurcode groen.

Mijn navigatie heeft eindelijk de locatie “thuis” gevonden. Met thuis bedoel ik dat ik mezelf heb gevonden. Ik heb ontdekt wie ik ben, wat ik wil en hoe mijn verhaal in elkaar zit. Door het verwerken van het misbruik heb ontdekt dat ik veilig ben en dat ik mijn verdere reis aankan. Dat wil ik graag delen.

Geen wereldreis

Een wereldreiziger ben ik nooit geweest. Het reisverslag van mijn reis naar het seksueel misbruik uit mijn jeugd bevat dus geen reisverslagen van wereldreizen.

Hoewel wereldreizen helemaal hip zijn en wereldreisverslagen graag gedeeld en gelezen worden, deel ik in op deze website een hele andere reis. De reis naar binnen. Een erg moeilijke reis waar meestal niemand over wil lezen, omdat er zoveel schaamte en taboes omheen zitten. Het gaat over een reisgebied met kleurcode rood.

Ik vermoed dus dat deze website voor veel mensen erg ongemakkelijk en confronterend is. Dat er mensen zijn die deze website weg willen klikken. Of dat ze überhaupt niet naar deze website willen surfen.

Er zullen mensen zijn die niet op deze website zitten te wachten.

Maar ik realiseer me ook dat er mensen zullen zijn die dat wél doen. Er zijn namelijk heel veel mensen die ook ooit seksueel misbruikt zijn, nog steeds misbruikt worden of mensen die iemand in hun omgeving hebben die seksueel misbruikt is of wordt. Helaas zijn dit veel meer mensen dan we durven denken.

Het web van schaamte en schuld

Zonder dat we het doorhebben, wordt de wereld waarin we leven nog steeds grotendeels bepaald door (de gevolgen van) seksueel misbruik. Het is een web van geheimen, schaamte, schuld en walging. Van pijn, angst, paniek, onmacht, eenzaamheid en wanhoop.

Ik weet dat niemand dit wil horen, maar dat we het niet willen horen of zien, betekent niet dat het er niet is.

Om het te verwerken, is het belangrijk te stoppen met vermijden en ontkennen en te starten met verwerken en herstellen. Dat doet iedereen op zijn eigen tempo en op zijn eigen manier. Ik deel hier mijn manier.

Reisverslagen

Ik heb ervaren en ook van anderen gehoord dat het heel steunend en helend kan zijn om “reisverslagen” over seksueel misbruik te lezen.

Van de reis terug naar het seksueel misbruik en van de reis naar huis. Kortom, het verwerkingsproces. Voor de mensen die op zoek zijn naar herkenning, hoop en begrip heb ik deze website gemaakt.

De schaamte moet eraf om vrij te zijn

Één ding is voor mij cruciaal: de schaamte en schuld moeten eraf. Mensen moeten de ruimte en veiligheid voelen en krijgen om hun verhaal te vertellen. De last van het meedragen van de schaamte en schuld die verbonden is aan seksueel misbruik is ondraaglijk en onmenselijk.

Dit is de reden dat ik mijn verhaal ben gaan vertellen. Dat heeft mij bevrijd van de schaamte en de schuldgevoelens. Ik ben daar héél lang naar op zoek geweest. Die bevrijding gun ik iedereen.

Parasieten

De schaamte en schuld door seksueel misbruik raakt iedereen. De slachtoffers, de familie, de vrienden, de rest van de omgeving, de daders, de daders van de daders en uiteindelijk de wereld.

Seksueel misbruik is als een parasiet die zich door vele mensenlevens heen vreet.

Als je op reis gaat, zijn we ons vaak bewust van de gevaren van parasieten en ziektes. De GGD waarschuwt ons. We krijgen pillen en vaccinaties.

Maar voor binnenwereldreizen krijgen we vaak geen waarschuwingen, adviezen en hulp. Zéker bij seksueel misbruik voelt het alsof we het allemaal alleen moeten doen, want bijna niemand wil of kan erover praten, inclusief het slachtoffer.

Sinds Corona leven we in een tijd waarin reizen niet meer vanzelfsprekendheid is. Binnenwereldreizen is iets geworden wat we nu daarom meer en bewuster kunnen gaan doen.

Ik denk dat dit een tijd is waarin we ons eindelijk op grote schaal bewust kunnen worden van wat seksueel misbruik allemaal aanricht. En dat we op grote schaal kunnen gaan verwerken. We worden ons bewuster van de parasiet die we tegenkomen als we op binnenwereldreis gaan naar onverwerkt misbruik.

Ik hoop dat we met steeds meer mensen die parasiet te lijf gaan. Dat we het taboe op seksueel misbruik doorbreken en kunnen verwerken wat er is gebeurd. Deze website draagt daar hopelijk een steentje aan bij.

Moedige Binnenwereldreiziger, ben je nieuwsgierig en reislustig naar de binnenwereld?

Reis je met me mee? Dan kun je het beste hier starten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *