Proces van herstellen van PTSS

Pfff, ik vind het leven soms echt heftige shit zeg. Het is bijna twee maanden geleden dat ik mijn fantastische behandeling bij PSYTREC had. Ik wéét natuurlijk dat herstellen met ups en downs gaat, maar blegh, die downs SUCK BIGTIME! Want sinds mijn behandeling heb ik mijn eerste langer durende downer.

Trigger ellende

Hoewel ik echt voel dat er veel veranderd is sinds mijn behandeling en mijn trauma niet meer voelt als een onverwerkt trauma, voel ik nu wel alsof het trauma er altijd zal zijn. Zoals een litteken wat af en toe ineens weer pijn gaat doen. Die pijn komt door triggers. En sinds deze week kom ik er niet zo makkelijk doorheen als de afgelopen twee maanden.

Ik ben enorm getriggerd, omdat mijn dochter een aantal nare dingen heeft meegemaakt op waar ze last van heeft gekregen. Last als in: huilbuien, buikpijn, gevoelens van zenuwachtigheid en angst. Dat raakt me erg. We hebben gelukkig al goeie hulp gevonden waar we mee aan de slag gaan dus dat geeft me wel weer wat rust. Toch is mijn autonome zenuwstelsel getriggerd en komt de angst weer op.

Tijd om extra aandacht te besteden aan exposure en beweging en mezelf eraan te herinneren dat ik veilig ben en het aan kan. Het nummer één punt van mijn exposureplan: focus op mezelf in plaats van op de ander. Oeiiii, moeilijk als ik gespannen raak.

Verhalen van dichtbij

Deze week hoorde ik ook een aantal heftige verhalen van een vriendin die ik al lange tijd ken. Dit had ze me nog nooit verteld. De verhalen raakten me en triggerden me ook. Ik realiseerde me weer hoe kwetsbaar we zijn.

Omdat ik al getriggerd ben door wat er met mijn dochter gebeurd is, kan ik verhalen van dichtbij nu lastiger buiten mezelf houden.

Reïntegreren

Daar komt bij dat ik eind maart weer ga reïntegreren. Ik heb vorige maand via de gemeente een hele leuke werkervaringsplaats voor 12 uur in de week aangeboden gekregen, als marketing en communicatie medewerker op een hele fijne plek.

Heel veel zin in, maar ook erg spannend. Vier jaar geleden ben ik ingestort en sindsdien heb ik niet meer gewerkt. Mijn behandeling bij PSYTREC is nog niet zo lang geleden dus ik heb wel getwijfeld. Maar ze helpen me rustig weer aan de slag te gaan.

Herstellen gaat met ups en downs

Het hoort allemaal bij het herstelproces. En nieuwe patronen leren kost tijd en oefening. Dat realiseer ik me ook. Uiteindelijk gaan die ups en downs wél in opwaartse richting. En dat is fijn.

Toch schrik ik wel weer van de intensiteit van de gevoelens die opkomen. Ik laat ze maar komen. Ik weet dat ik ze niet meer hoef te verstoppen of hoef weg te duwen. (Al wil mijn angstbrein dat dezer dagen wel weer gráág doen!)

Signaleren, bewust erbij blijven en lief voor mezelf zijn. Bla bla, dat soort dingen. Ik weet het hoor. Ik doe het ook. Maar ik heb het wel even moeilijk.

Het is groeipijn zullen we maar zeggen. “Oei, ik groei.” Het is een sprongetje. We framen het positief!

Oh ja, wat me erg helpt, het lucht zo heerlijk op, vloeken! Nee, niet schelden, ik zal niemand hardop uitschelden, maar gewoon lekker ongeneerd vloeken in mijn eentje. Even de frustratie eruit. Lekker hoor!

G*£¥@¥!£#€$ €₩! &+ ×÷&£@ K#^ (Voor de vloek-gevoelige lezer heb ik het even weg “gepiept”)

Het proces van herstellen van PTSS voelt voor mij zoals bovenstaand plaatje met al die hobbels en bobbels. Maar hee, going onward and upward!

Nou, dat was het weer! Even mijn hart gelucht. Ok, doei!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *